Πώς να αποφύγεις τη λογική άσπρο – μαύρο στη δίαιτα;

Αισθάνομαι ότι αυτό το άρθρο θα σε κάνει να δεις τη δίαιτα από διαφορετικές οπτικές γωνίες και πως πραγματικά μπορείς να αποφύγεις από την λογική άσπρο – μαύρο στη δίαιτα.

Κι αν σε αυτό το σημείο αναρωτιέσαι “τι είναι η λογική άσπρο – μαύρο στη δίαιτα” τότε απλά συνέχισε να διαβάζεις!

Η εμπειρία της κατάδυσης

Μία από τα πιο πρόσφατα χόμπυ που ξεκίνησα ήταν οι καταδύσεις. Ναι, αυτές με τις μπουκάλες που πηγαίνεις κάτω στο βυθό και βλέπεις όλα αυτά τα όμορφα που συχνά βλέπουμε μόνο στα ντοκιμαντέρ.

Και σε αυτό το σημείο μπορεί να αναρωτιέσαι «Τι σχέση έχουν οι καταδύσεις με τη δίαιτα;». Εμπιστεύσου με και θα καταλάβεις πόσα κοινά χαρακτηριστικά έχουν.

Οι καταδύσεις ήταν ένα χόμπυ που η αλήθεια είναι ότι το σκεφτόμουν καιρό. Αν θυμάμαι καλά το σκεφτόμουν πέρυσι, στα “new year resolution” του 2020. Ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό, να ξεκινήσω ένα καινούριο χόμπυ που να έχει σχέση με την αναπνοή μου.

Έτσι, λοιπόν για αρκετούς μήνες το σκεφτόμουν. Κοίταζα στο ίντερνετ σχολές για καταδύσεις, έβλεπα διάφορα βιντεάκια για το βυθό. Μέχρι και στα μαθήματα pilates που έκανα γνώρισα έναν εκπαιδευτή καταδύσεων, τυχαία.

Και λέω μέσα μου «Αυτή είναι η ευκαιρία! Τόσο καιρό το σκέφτομαι. Θα το κάνω!».

καταδύσεις λογική άσπρο-μαύρο

Έτσι, λοιπόν μάζεψα όλο το θάρρος που είχα και τον κάλεσα στο τηλέφωνο. Αν και είχα εμπειρία στο κομμάτι της θάλασσας, καθώς από μικρή κολύμπαγα με αναπνευστήρα και είχα κάνει αρκετές διακοπές στη θάλασσα κλπ, αυτό μου φαινόταν διαφορετικό αυτή τη φορά.

Η αρχή της εμπειρίας

Ξεκίνησα, λοιπόν για το πρώτο μάθημα, τη λεγόμενη δοκιμή. Αφού φυσικά, κάναμε κάποια βασικά θεωρητικά για το κομμάτι της ασφάλειας και του πώς να αναπνέουμε με τις μπουκάλες, για την επικοινωνία που έχουμε κάτω από νερό, κ.α. ξεκινήσαμε για τη θάλασσα.

Ήταν Μάρτης μήνας θυμάμαι. Σκεφτόμουν από μέσα μου:

  • Καλά που πάω χειμωνιάτικα;
  • Να πέσω στο νερό με τόσο κρύο;
  • Μια χαρά δεν ήμουν στο ζεστό σπιτάκι;

Όλες αυτές οι σκέψεις ως αντιστάσεις σε αυτό που πήγα να δοκιμάσω.

Παρόλα αυτά, φόρεσα τη στολή κατάδυσης και όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό και ξεκίνησα να προχωρώ στη θάλασσα. Μικρά μικρά βήματα και σταθερά πάνω στις πέτρες.

Σε αυτό το σημείο, θέλω να μοιραστώ ένα από τους βασικούς κανόνες της κατάδυσης είναι «δε σταματάς να αναπνέεις». Θα μου πεις λογικό, αφού έχω τις μπουκάλες και υπεραρκετή ποσότητα οξυγόνου για να πάω και να έρθω 5 φορές!

Η πρώτη βουτιά

Κι όμως, την πρώτη στιγμή που βούτηξα, σταμάτησα να αναπνέω. Έβλεπα τον εκπαιδευτή να μου κάνει νόημα να αναπνεύσω και αναρωτιόμουν «Τι μου λέει αυτός να αναπνεύσω κάτω από το νερό;». Σε δεύτερο χρόνο, κατάλαβα ότι όντως έπρεπε να αναπνέω. Πήρα ανάσα.

Στη συνέχεια, ξεκίνησα να βλέπω τις μπουρμπουλήθρες που έβγαζε ο αέρας από το στόμα μου (μία φυσιολογική διαδικασία) και σοκαρίστηκα. Βγήκα έξω.

Μετά από κάποιες προσπάθειες και κάποιες ασκήσεις ασφάλειας που έπρεπε να γίνουν στα ρηχά, ζήτησα από τον εκπαιδευτή να σταματήσω…

Κάθε σκέψη για στιγμιαία αποτυχία και αμηχανία άρχισε να κολυμπά στο μυαλό μου … «δεν μπορώ εγώ», «πώς θα το κάνω αυτό», «νιώθω ότι δε μπορώ να αναπνεύσω», «δεν είμαι καλή», κ.α. πολλά.

Μετά από αρκετές ανάσες – εκτός νερού – και αρκετές προσπάθειες και συζήτηση που έκανα με τον εαυτό μου. Εντάξει, phew. Τα κατάφερα!

καταδύσεις

Μέρος του εαυτού μου ήθελε να τα παρατήσω εκείνη τη στιγμή. Αναρωτιόμουν:

  • Πώς είναι διασκεδαστικό αυτό;
  • Γιατί διάλεξα να κάνω κάτι τέτοιο;
  • Πώς μου ήρθε;

Ευτυχώς, είχα μαζί μου έναν ήρεμο και υπομονετικό εκπαιδευτή όπου μου εξήγησε ότι οι περισσότερες από τις αντιδράσεις μου ήταν φυσιολογικές. Βλέπεις από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, στα πρώτα μου πλατσουρίσματα, μου λέγανε ότι κάτω από το νερό σταματάμε να εισπνέουμε αέρα. Και τώρα εδώ, η κατάδυση μου έλεγε ακριβώς το αντίστροφο!

Πώς σχετίζεται η κατάδυση με την ασπρόμαυρη νοοτροπία της δίαιτας;

Οι καταδύσεις μου έμαθαν ότι μπορούσα να απομακρυνθώ από τους παλιούς «ασφαλείς» τρόπους μου και να μάθω νέα πράγματα. Ακόμα και στο κομμάτι της αναπνοής. Όλα θα ήταν εντάξει.

Μια ασπρόμαυρη νοοτροπία απαιτεί βασικά τελειότητα. Έτσι δεν είναι; Είναι είτε επιτυχία, είτε αποτυχία.

Μας έχουνε μάθει ότι είτε θα είσαι πρώτος/η, είτε τελευταίος/α. Είτε καλός/ή είτε χάλια. Είτε κερδίζεις είτε χάνεις.

Μία ελεγχόμενη, περιοριστική διατροφή συχνά επαινείται στον πολιτισμό μας και από τη λεγόμενη «βιομηχανία του αδύνατου σώματος» ως πειθαρχία, επιτυχία και φροντίδα της υγείας. Ενώ, από την άλλη πλευρά, η υπερκατανάλωση τροφής θεωρείται τεμπελιά ή έλλειψη αυτοέλεγχου.

Αν είχα μια ασπρόμαυρη νοοτροπία εκείνη την ημέρα πιθανότατα θα συνέβαινε ένα από δύο:

  1. Δεν θα είχα ξεκινήσει ποτέ να κάνω καταδύσεις, γιατί ήξερα ότι δεν ήμουν «καλή» στις καταδύσεις Ή
  2. Θα «μαστίγωνα» τον εαυτό μου προσπαθώντας να είμαι τέλεια από την πρώτη προσπάθεια σε κάτι που δεν είχα μάθει ποτέ ξανά να κάνω.

Το μόνο που χρειαζόμουν ήταν περισσότερο χρόνο για να μπορέσω να προσαρμόσω τη νοοτροπία που είχα για την αναπνοή στη νέα νοοτροπία που χρειαζόταν για τις καταδύσεις.

Έτσι, ακριβώς συμβαίνει και με αυτό που λέμε δίαιτα.

Συχνά, τα άτομα που συναντώ στο γραφείο μου, μου αναφέρουν ότι έχουν ξανακάνει στο παρελθόν μία δίαιτα (όπως κι εγώ με τον αναπνευστήρα), ή ενδεχομένως να έχουν κάνει πάρα πολλά χρόνια δίαιτα (όπως κι εγώ με τις διακοπές στη θάλασσα).

Διάβασε περισσότερα: Δίαιτα: Ποιοι είναι οι κρυφοί σαμποτέρ σου;

Είναι δηλαδή αυτό που κάνουν πλέον άνετα, χωρίς να χρειάζεται να κάνουν κάποια προσπάθεια σε όλο αυτό. Όπως ακριβώς, δηλαδή και με την αναπνοή μας.

Είναι σαν τη ζωή, έτσι δεν είναι; Μπορούμε να το συσχετίσουμε με τόσα πολλά διαφορετικά σενάρια…

Ποιες είναι οι σκέψεις στη λογική άσπρο – μαύρο στη δίαιτα;

Στη αρχή λοιπόν, για παράδειγμα, όταν κάποιος αρχίζει ένα πρόγραμμα διατροφής και έχει μία νοοτροπία του άσπρου – μαύρου, μπορεί να σκεφτεί «Φοβάμαι ότι δε θα είμαι απόλυτα πειθαρχημένη/ος στη διατροφή». Αν πίστευαν πραγματικά αυτή τη σκέψη, δεν θα ξεκινούσαν ποτέ.

λογική άσπρο μαύρο

Ξέρεις πόση μάθηση και ανάπτυξη μπορεί κάποιος πραγματικά να χάσει , αν δεν ξεκινήσει κάτι; Δεν πρόκειται μόνο για το τελικό αποτέλεσμα. Πρόκειται για όλο το ταξίδι που υπάρχει μέχρι το στόχο μας.

Αφορά την ενέργεια, την όλη διαδικασία και το τι μαθαίνουμε για τον εαυτό μας μαθαίνοντας κάτι καινούργιο.

Είναι σημαντικό να αποφύγει ο καθένας να σκεφτεί ότι δεν πρόκειται για μια τέλεια ιστορία επιτυχίας. Αφορά το τι χρειάζεται να μάθω για την ιστορία μου μέχρι το στόχο!

Πρόκειται για τη στιγμή που επιτρέπεις στο εαυτό σου να ξεχάσει αυτά που ήδη ξέρει και να πιστέψει ότι μπορεί να «τσαλακωθεί» και να ξεκινήσει ξανά. Πρόκειται για την εκμάθηση του εαυτού μας, της αγάπης και του τρόπου ζωής με όλες τις όμορφες ατέλειές του.

Και σε αυτό το σημείο αναρωτήσου:

  • Σε πόσα περισσότερα θα συμμετείχες στη ζωή σου, εάν σταματούσες να εστιάζεις τόσο στο τελικό αποτέλεσμα;
  • Αν, όμως, στόχευες να χρησιμοποιήσεις όλες αυτές τις διαδικασίες για να μάθεις, να μεγαλώσεις και να διδάξεις τον εαυτό σου κάτι νέο;

Κι αν όλο αυτό ήταν ένα ταξίδι προς το αγαπημένο σου νησί, συχνά η διαδρομή προς τα εκεί είναι ένα όμορφο μέρος για να ζήσεις. Είναι το μέρος για να ξεκινήσεις, να τελειώσεις, να κάνεις λάθη, να μάθεις και να συνεχίσεις να προσπαθείς ξανά ούτως ή άλλως.

Συμπερασματικά

Κλείνοντας το σημερινό άρθρο θα ήθελα να μοιραστώ μία από τις αγαπημένες μου ερωτήσεις:

Τι θα έκανες αν ήξερες ότι δεν μπορείς να αποτύχεις;

Και καθώς σκέφτεσαι:

  • Τι νέο χόμπυ θα δοκίμαζες;
  • Τι θα εμφάνιζες στην προσωπικότητά σου;
  • Πώς θα εμφανιζόταν διαφορετικά;

Και πραγματικά δες πως αλλάζει ο τρόπος σκέψης σου, τώρα!


Διάβασε σχετικά άρθρα:

Βιβλιογραφία

Lauren Owen 1, Bernard Corfe 2, The role of diet and nutrition on mental health and wellbeing, Editorial Proc Nutr Soc. 2017 Nov;76(4):425-426. Epub 2017 Jul 14. Available online: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28707609/

Διαβάστε επίσης

close
Ξεκινήστε την αναζήτηση γράφοντας κάτι
Κλείστε Ραντεβού
Scroll To Top